Eva & Luna – Frietjes en Signalen

Een gewone donderdagavond

Het was een gewone donderdagavond, en Luna stond achter de toonbank van haar bijbaantje in de friettent. Haar handen roken naar zout en papieren puntzakken, maar haar hoofd was alweer ergens anders, zoals altijd.

De deurbel klingelde.
Een jongen kwam binnen, pet een beetje scheef, ogen die net iets te lang bleven hangen toen hij “een frietje met mayonaise” bestelde.
Lekker, dacht Luna. Niet de frietjes, maar wel de jongen.

Een teken op de klok

Ze raakten aan de praat, gewoon over koetjes, kalfjes en patatjes, tot Luna ineens, zonder nadenken, zei:
“19:19.”

De jongen keek haar verbaasd aan.
Luna knikte naar de klok achter hem. De cijfers stonden inderdaad precies op 19:19.

“Geloof jij daarin?” vroeg hij, half lacherig.
“Nee,” zei Luna, “maar Eva,  mijn beste vriendin wel. Zij vindt dat dubbele cijfers een soort knipoog zijn van het universum.”

De jongen grijnsde. “En werkt dat dan? Kan je gewoon om een teken vragen?”
Luna haalde haar schouders op. “Volgens Eva wel. Maar als het universum echt iets wil zeggen… dan stuurt het meer dan één teken.”

De kroketvrouw

Ze waren lekker in gesprek toen er een dame uit de rij zuchtend zei: “Mag ik mijn kroket nog vóór 20:20, alsjeblieft?”

Luna keek op.
Eerst naar de vrouw. Toen naar de klok.
19:27.

Ze schoot in de lach.
De jongen ook.

Maar op dat moment ging de deur open, een groep nieuwe klanten kwam binnen en het werd opeens druk.  Zakken patat, snacks op het bakplaat, verschillende bestellingen door elkaar.

Toen Luna even later opkeek, zag ze nog net de stoere pet van de jongen de deur uitlopen.

Een gesprek met Eva

Die avond belde ze Eva.
“Je raadt nooit wat er gebeurde,” begon Luna.

Ze vertelde over de jongen, de dubbele cijfers, de kroketvrouw, het moment dat hij weg was.

“En,” vroeg Eva nieuwsgierig, “wat denk jij dat het universum hiermee bedoelde?”

Luna grinnikte. “Geen idee. Misschien: sommige signalen moet je niet te letterlijk nemen. Of… laat je friet nooit koud worden voor een pet met mooie ogen.”

Eva lachte hardop. “Of misschien: als je om een teken vraagt, wees dan klaar om erachteraan te rennen.”

“Soms vraagt een pet met mooie ogen (teken) erom dat je erachteraan rent.
Wil je ontdekken hoe jij zulke fluisteringen van je ziel beter kunt vertrouwen?
7 dagen Intuïtie als Kompas”